Positieve en negatieve eigenschappen

Eén van de kenmerken van 50-plussers, is bescheidenheid.
In een loopbaantraject komt vroeg of laat altijd de vraag 'Waar ben je goed in?'. Een ogenschijnlijk makkelijke vraag aan iemand die al heel wat jaren werkt, maar het tegendeel is waar.
Vaak vinden kandidaten dit een heel moeilijke vraag, die zij beginnen te beantwoorden met een opsomming van alle dingen waar zij níét goed in zijn.

Vertellen waar we goed in zijn, vinden we al snel opschepperij. Dikdoenerij. Arrogant. 
Als het dan écht moet, dan zeggen we 'best wel' of 'een beetje' of 'collega's vinden' ervoor om het een beetje te verzachten.

Van onze slechte eigenschappen zijn we ons doorgaans veel meer bewust. De slechte eigenschap die de kleuterjuf decennia geleden heeft benoemd, staat vaak veel helderder bij dan het dikke compliment dat een leidinggevende drie weken geleden gaf. 
Blijkbaar zijn we zo geprogrammeerd dat negatieve feedback ons beter bijblijft dan complimenten. 

In een sollicitatie draait het veelal om het kunnen benoemen van je positieve eigenschappen, je meerwaarde voor het bedrijf en je verworvenheden. 
Bescheidenheid siert de mens, maar niet aan de sollicitatietafel. Zeker niet als een uur later een zelfbewuste Millenial komt vertellen wat hij/zij het bedrijf allemaal komt bieden. 

Ik daag mijn kandidaten dan ook graag uit om hun eigenschappen wat meer te omarmen én uit te dragen. Ook de ogenschijnlijk negatieve, want zijn die nou echt zo negatief?
Zaken als perfectionisme, hooggevoeligheid, chaotisch zijn, generalist of juist specialist zijn, autisme, dyslexie, ingetogenheid, eigenwijsheid, overbezorgdheid, afwachtende houding of ongeduldig zijn, hebben we in onze plastic fantastic maatschappij als negatief bestempeld. 
Maar voor wie zijn deze eigenschappen nou precies negatief? Voor degene die ze bezit, of voor de mensen in de omgeving? 
Perfectionisme, ongeduldig zijn en eigenwijsheid, kunnen de bezitter heel veel moois opleveren. Ja ook dyslexie, hooggevoeligheid en autisme brengen geweldige kenmerken met zich mee. Zolang je ze durft te onderkennen, accepteren, positief inzet en onderdeel laat zijn van wie je bent.
Je omgeving kan het heel storend vinden dat jij een stille afwachtende houding hebt, misschien ben je er hierdoor zelfs in gaan geloven dat dit een slechte eigenschap van je is. Maar ben jij niet altijd diegene die aan het einde van een vergadering juist met de treffende oneliner komt? Juist omdat je de hele vergadering hebt geluisterd, geobserveerd en hierdoor afwachtend overkwam? Is dat minder waard dan de bijdehante collega die de hele vergadering het hoogste woord voerde?

Het totaalplaatje maakt iemand tot wie hij/zij is, en juist dat is zo mooi. Laat je niet wijsmaken dat een bepaalde eigenschap je kansen op een nieuwe baan beperkt. Je moet het alleen goed weten te verkopen. En zelfs dat kan ook op een ingetogen manier :)

Kun je wel wat advies gebruiken bij hoe je jouw eigenschappen kunt verkopen aan de sollicitatietafel? 
Kom dan eens langs bij 50 Company voor een loopbaangesprek. 

Fijne week! 

Naar het overzicht