Een nieuwe dimensie

Zoals alles in de kosmos, evolueert ook de arbeidsmarkt. 
Hoogtij, laagtij, krapte, ruimte, crisis, robotisering, er is altijd wel iets aan de hand, positief of negatief, dat invloed heeft op de arbeidsmarkt. 
We komen steeds in een nieuwe dimensie, met nieuwe inzichten en nieuwe uitdagingen. 
Wij, spelers op de arbeidsmarkt, bewegen hier als kosmonauten gewild of ongewild in mee. 

Maar ho wacht even (bedenk hier even het geluid van tot stilstand komende piepende banden bij, zoals in de film)... aan deze ruimtewandeling komt abrupt een eind.
Want veel kosmonauten onder ons, wandelen nog niet zo vlotjes mee richting die nieuwe dimensie.
We bekijken die arbeidsmarkt nog maar al te graag door ons eigen gekleurde ietwat verouderde ruimtevizier en gaan rondslingerend sterrenstof liever uit de weg. 

Onze huidige arbeidsmarkt is overduidelijk de laatste maanden in een nieuwe dimensie gekomen, door... ja je weet wel waardoor. 
Deze nieuwe dimensie vraagt om een nieuwe visie, om stevige schouders die er onder gezet kunnen worden en om innovatie. We hebben kosmonauten nodig die in staat zijn om van sterrenstof een nieuwe toekomst te creëren. 

Dat gaat niet lukken, beste werkgevende en rekruterende kosmonauten onder ons, als we talent blijven afwijzen op basis van oude inzichten. 

Zo werd afgelopen week een topper van een bezorger afgewezen voor een baan als bezorger omdat hij geen B2B- en Hospitality-ervaring had. Excuse me? 
En een zeer ervaren manager, die haar sporen meer dan verdiend heeft als verandermanager, werd afgewezen bij een gemeente die een verandermanager zocht, omdat ze niet eerder bij een gemeente heeft gewerkt. Wil je nou verandering of niet? 
En nog een held, die zijn kennis en kunde iets onder zijn niveau wilde inzetten, voor een organisatie die zijn expertise heel erg hard kan gebruiken nu, omdat hij overgekwalificeerd was. Sowieso niet meer van deze tijd om te denken in termen als 'niveau'. Wat betekent niveau als je het over toegevoegde waarde kunt hebben? 

Na 10 jaar 50 Company, word ik nog steeds boos over bovenstaande afwijzingen. 
Omdat ze onjuist, kortzichtig, weinig vooruitstrevend en soms een tikkie laf zijn. 

Elke speler op de arbeidsmarkt is op zijn of haar eigen bijzondere ruimtereis door decennia, levensfases en innovaties heen. Zullen we stoppen met dat te killen door checklists, vooroordelen, vooringenomenheid, aannames, targets als het om mensen gaat en dichtgetimmerde functieprofielen?
Die horen allemaal bij de oude dimensie, en gaan ons niet laten groeien als werkende mens. 
Op een dag kun jij diegene zijn van wie het talent niet wordt gezien, omdat iemand zijn gekleurde, verouderde ruimtevizier niet afzet. Dat brengt ons niet verder toch? 

Nieuwe tijd, nieuwe dimensie, nieuwe helden. Durf jij het aan?

Naar het overzicht